پژوهشگران مسیر ناشناخته‌ای را در بخش پشتی چشم شناسایی کرده‌اند که به خروج مایعات و انتقال آن‌ها به دستگاه لنفاوی بدن کمک می‌کند.
این یافته می‌تواند در آینده به شناخت بهتر برخی بیماری‌های چشمی و بررسی روش‌های درمانی جدید کمک کند؛ هرچند هنوز برای نتیجه‌گیری درباره کاربرد آن در درمان انسان به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
پژوهشگران مسیری را شناسایی کرده‌اند که با نام «POLO» شناخته می‌شود و در انتقال مایعات از بخش پشتی چشم به شبکه لنفاوی نقش دارد. دستگاه لنفاوی بخشی از سیستم دفاعی بدن است که علاوه بر مشارکت در مقابله با عوامل بیماری‌زا، به جابه‌جایی مایعات و انتقال برخی مواد زائد کمک می‌کند.
چشم برای حفظ عملکرد طبیعی خود باید تعادل مایعات را تنظیم کند و مواد زائد حاصل از فعالیت سلول‌ها را از بافت‌هایش خارج سازد. شبکیه، لایه حساس به نور در پشت چشم، از بخش‌های مهم این اندام است و اختلال در عملکرد آن می‌تواند بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.
پژوهشگران برای شناسایی مسیر جدید، آزمایش‌هایی روی موش‌ها انجام دادند و با کمک تصویربرداری و مواد ردیاب، حرکت مایعات را در بخش پشتی چشم دنبال کردند. نتایج بررسی‌ها نشان داد که مایعات می‌توانند از طریق رگ‌های ظریف لنفاوی در لایه‌ای به نام «مشیمیه» به بافت‌های اطراف چشم منتقل شوند و در نهایت به گره‌های لنفاوی مجاور برسند.
این یافته از وجود مسیری برای تخلیه مایعات در بخش پشتی چشم پشتیبانی می‌کند؛ مسیری که شناخت عملکرد آن می‌تواند به پژوهشگران در بررسی سازوکار برخی بیماری‌های چشمی کمک کند.
آیا این کشف به درمان بیماری‌های چشمی کمک می‌کند؟
برخی بیماری‌های چشمی، از جمله آب‌سیاه و تباهی لکه زرد مرتبط با افزایش سن، با فرایندهای پیچیده‌ای در بافت‌های چشم ارتباط دارند. بااین‌حال، هنوز مشخص نیست مسیر شناسایی‌شده چه نقشی در ایجاد یا پیشرفت این بیماری‌ها دارد. پژوهش‌های آینده باید روشن کنند که آیا اختلال در عملکرد این مسیر با بیماری‌های چشمی مرتبط است و آیا می‌توان از آن برای طراحی روش‌های درمانی تازه بهره برد.
این پژوهش گام تازه‌ای در شناخت نحوه جابه‌جایی مایعات در چشم به شمار می‌رود، اما به‌تنهایی به معنای کشف درمانی برای نابینایی نیست. از آنجا که یافته‌ها در موش‌ها بررسی شده‌اند، تأیید عملکرد مشابه این مسیر در انسان و ارزیابی کاربردهای پزشکی آن به مطالعات بیشتری نیاز دارد.
منبع: دیجیاتو